Ik mis het

Daar, ik heb het gezegd: ik mis het, mensen fotograferen, portretfoto’s maken! Het even kennismaken met iemand. Even een kop koffie met iemand drinken voordat ik start met fotograferen. Vragen stellen: wie ben je, wat doe je, what makes you tick. Diegene laten vertellen over zichzelf. Ondertussen kijk ik hoe iemand beweegt, wat zijn of haar mimiek is, hoe iemand lacht. Om vervolgens een portretfoto te maken waar iemand zich in herkend. Zoals deze foto’s van voor de coronacrisis:

Natuurlijk mis ik mijn studio, het er werken ook als ik niet aan het fotograferen ben, het praatje met mijn buren. Ik ga er heel af en toe wel naar toe om te kijken of alles nog in orde is.

Wat ik wel doe

Wat ik wel doe? Ik scan en restaureer oude, soms beschadigde foto’s . Ook scan ik negatieven en dia’s zodat de foto’s digitaal gebruikt kunnen worden en afgedrukt kunnen worden. Ik volg webinars over mijn sport hockey om een betere trainer en begeleider te worden, kunstgeschiedenis omdat het me boeit en ik er van groei als fotograaf.

Ik ben zelfs begonnen met een paar keer per week hardlopen. Geen schokkende afstanden hoor, ik haal net de twee km. Genoeg om in conditie te blijven voor als we weer mogen hockeyen. Want ook dat mis ik;-)

Verder ben ik vooral benieuwd wat we vanavond bij de persconferentie te horen krijgen. Mogen we weer aan het werk? Mogen de kinderen weer naar school? Mogen we weer hockeyen? Ik hoop het heel erg maar ik ben bang dat we nog wat geduld moeten betrachten… Ga ik in de tussentijd bedenken hoe ik mijn werk bij De Verbeelding in september ga exposeren.

Kan ik wat voor je doen? Wil je straks ook nieuwe portretfoto’s? Dan ben je bij mij aan het goede adres!